In 2014 stortte de wereld van mij, mijn oma en ouders, familie, vrienden en vooral van mijn opa in. Na een bezoek aan het ziekenhuis werd duidelijk dat hij uitgezaaide prostaatkanker had. Ik was toen vier jaar oud en kreeg hier niet veel van mee, ik vond het vooral leuk als opa en oma op de koffie kwamen of wij bij hen op de boerderij kwamen spelen. In de tijd die volgde voelde opa zich naar omstandigheden best oké, al leverde hij steeds meer energie in. We hebben toen vele mooie herinneringen gemaakt. Ik herinner me nog heel goed dat we vaak samen met opa, oma en mijn broertje Julian naar de kinderboerderij gingen of we op de boerderij van mijn opa de lammetjes gingen knuffelen of de jonge geitjes melk gaven.  

Na de geboorte van mijn zusje Marlijn in 2016 ging opa langzaamaan steeds verder achteruit. In april 2018 had ik mijn communie, het was heel spannend of opa dit zou halen, omdat het hier echt slecht met hem ging. Hij zei zelf: 'Ik moet en zal erbij zijn die dag.' Gelukkig heeft hij in een rolstoel, op de eerste rij, nog kunnen genieten van dat moment. En hij was niet de enige die daarvan genoot, want ik was echt ontzettend blij dat mijn zieke, maar oh zo lieve opa bij dat belangrijke punt in mijn leven kon zijn. Zo'n twee weken later kwam dan toch het moment dat opa zijn ogen voorgoed sloot. Ik ben hier een lange tijd heel verdrietig van geweest ondanks ik het me nog niet allemaal besefte. Pas toen ik ouder werd kwam het eigenlijk pas binnen hoe oneerlijk het leven kan zijn. 

In 2023 besloten mijn ouders om zich aan te melden voor de Alpe d'Huzes van 2024. Het trainen en de voorbereidingen kostten veel tijd, maar dat werd allemaal goed gemaakt toen het donderdag 6 juni was. Ik zag, door stiekem de livestream te volgen op school, hoe mijn ouders beiden de top beklommen. Mijn moeder, Monique, lopend. En mijn vader, Martijn, fietsend. Ik was (en ben) echt super trots op ze.  

Papa heeft mij in het voorjaar van 2025 aangestoken met het fietsvirus, ik stapte op de eerste racefiets van papa. Na een zomer met onregelmatig trainen en nog eens goed nadenken over de inleveringen die ik waarschijnlijk ook moet doen op mijn andere passie, wedstrijdzwemmen, besloot in september dat ik ook mee wil doen. 

Samen met papa (fietsend), mama (lopend) ga ik de berg op met de grote support van Julian en Marlijn. Samen gaan we zoveel mogelijk geld ophalen om deze verschrikkelijke ziekte de wereld uit de helpen. Steun jij ons?