Kanker is een verschrikkelijke ziekte die helaas bijna iedereen direct of indirect raakt. Ook binnen mijn eigen familie en omgeving heb ik van dichtbij gezien wat deze ziekte met mensen doet.

Mijn vader kreeg voor het eerst kanker toen ik zelf nog in groep 8 zat. Op die leeftijd begreep ik misschien nog niet alles wat er gebeurde, maar de ziekenhuisbezoeken, de onzekerheid en vooral de angst om hem kwijt te raken hebben veel indruk op mij gemaakt. Die angst is eigenlijk nooit helemaal verdwenen.

Inmiddels heeft mijn vader meerdere keren met verschillende vormen van kanker te maken gehad, maar gelukkig zijn er iedere keer behandelingen geweest die hebben gewerkt. Ik ben ontzettend dankbaar dat hij er nog is en vooral enorm trots op de manier waarop hij zich er iedere keer weer doorheen slaat. Zijn kracht en doorzettingsvermogen zijn voor mij een voorbeeld.

Helaas heeft niet iedereen datzelfde geluk gehad. Mijn opa is overleden aan kanker en ook mijn schoonvader hebben we aan deze ziekte verloren. Daarnaast zie ik ook bij andere familieleden, vrienden en mensen om mij heen hoeveel impact kanker kan hebben.

Mede dankzij onderzoek worden behandelingen steeds beter en krijgen steeds meer mensen perspectief op genezing, overleving en een goede kwaliteit van leven. Mijn vader is daar voor mij het levende bewijs van. Daarom wil ik tijdens Alpe d'HuZes mijn steentje bijdragen aan een toekomst waarin niemand meer hoeft te overlijden aan kanker.

Maar deze uitdaging heeft voor mij ook nog een andere, heel persoonlijke betekenis.

Op 4 juni 2019 overleed mijn moeder onverwachts na complicaties van een maagverkleining. Mijn moeder heeft haar hele leven moeten vechten, maar kwam steeds weer terug. Ze was ontzettend sterk en ik ben nog altijd enorm trots op haar.

Ook ik worstel al lange tijd met mijn gewicht en voel me sinds haar overlijden niet altijd helemaal goed in mijn vel. Daarom is Alpe d'HuZes voor mij meer dan alleen een uitdaging op de fiets. Het is ook een stok achter de deur én een stukje verwerking. Ik wil met hetzelfde doorzettingsvermogen dat mijn moeder had fitter, gezonder en sterker worden dan ooit en mezelf laten zien wat ik kan bereiken als ik ergens echt voor ga.

Op 3 juni 2027, één dag voordat het precies acht jaar geleden is dat mijn moeder overleed, wil ik de Alpe d'Huez zo vaak mogelijk beklimmen. Hoe vaak dat gaat worden, durf ik nog niet te zeggen. Zes keer zou natuurlijk machtig mooi zijn, maar één ding weet ik wel: na één keer ben ik niet van plan om al genoegen te nemen. 😉

Mijn moeder kan er helaas niet meer bij zijn, maar haar kracht neem ik mee die berg op. En wanneer het zwaar wordt, heb ik genoeg mensen om aan te denken.

Voor mijn vader en iedereen die nog altijd vecht. Voor de mensen die we moeten missen. Voor mijn familie, vrienden en iedereen die naast iemand staat die vecht. Voor mijn moeder. En ook een beetje voor mezelf. 💙

Ik ga de berg op, maar dat kan ik niet alleen. Wil jij mij steunen?

Iedere donatie, groot of klein, helpt. Niet alleen als extra zetje richting de top, maar vooral om samen zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek naar kanker.