Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Ik weet hoe het voelt hoe kanker ineens het jouw leven op zn kop zet. 

Ik weet hoe het is om zélf kanker te krijgen. Ik weet ook hoe het is als een dierbare kanker krijgt. Kanker verandert je leven. Je wereld wordt kleiner, je toekomst onzeker en ineens draait alles om behandelingen, uitslagen en de hoop dat het goed komt. Je wordt geconfronteerd met angst, onzekerheid en de vraag die niemand wil stellen: wat als het niet goed afloopt?

Ik weet hoe belangrijk onderzoek is. Hoeveel verschil betere behandelingen kunnen maken. En hoeveel hoop wetenschappelijk onderzoek kan geven aan mensen die midden in die onzekerheid zitten.

Daarom doe ik mee aan Alpe d’HuZes.
Vorig jaar heb ik de Alpe d’Huez gelopen. En niet 1x, maar 2x! Ik dacht vooraf niet dat ik het kon, maar opgeven was geen optie en uiteindelijk dus zelfs 2x omhoog gegaan . Dit jaar ga ik een nieuwe uitdaging aan: ik ga fietsen!
En voor degenen die mij kennen. Dat is écht een uitdaging. Ik, die zo weinig mogelijk fiets, de afgelopen 11 jaar alleen (en zelfs dat nog zo min mogelijk) electrisch fietste, heb nu, op mijn 60e, een racefiets gekocht. Omdat Nikki na het oplopen van de berg aangaf de volgende keer op de fiets te willen. Zij kocht daarvoor een racefiets. John deed met haar mee. Tja.. ik kan dan echt niet achterblijven ! 

Dus ja, ik ga ervoor: op de fiets !!! Dat wordt voor mij een bewijs dat je jezelf steeds opnieuw kunt uitdagen. Dat je grenzen kunt verleggen en dat je, ondanks wat je hebt meegemaakt, vooruit kan blijven kijken.

Die berg is voor mij meer dan een sportieve uitdaging. Iedere meter die ik afleg, heeft betekenis. Want ik weet dat er mensen zijn voor wie iedere dag een uitdaging is. Mensen die zelf kanker hebben, mensen die naast een zieke partner staan, ouders die bang zijn om hun kind te verliezen, kinderen die hun vader of moeder moeten missen. Kanker treft niet één persoon. Het raakt hele gezinnen, families en vriendengroepen.

Ik fiets voor hen. Voor iedereen die nu vecht. Voor iedereen die iemand moet missen. Voor iedereen die bang is voor wat komen gaat. En voor iedereen die hoopt op meer tijd, betere behandelingen en uiteindelijk een toekomst zonder kanker.

Ik kan niet veranderen wat mij is overkomen, maar ik kan wel iets doen voor de mensen die nu en in de toekomst met kanker te maken krijgen.

Daarom stap ik op die fiets. Ik wil mijn grenzen verleggen, die berg bedwingen en vooral zoveel mogelijk geld ophalen voor kankeronderzoek. Omdat ik weet hoe belangrijk dat is. Omdat ik hoop dat behandelingen steeds beter worden. En omdat ik wil dat anderen meer kansen krijgen dan misschien nu mogelijk is.

Op mijn zestigste begin ik aan een nieuwe uitdaging. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het ertoe doet.

Ik fiets voor mezelf, voor mijn dierbaren en voor iedereen die met kanker te maken heeft. Voor iedereen die vecht, voor iedereen die iemand moet missen en voor iedereen die hoopt op meer tijd. 

Want opgeven is geen optie. Niet voor mij op die berg, en niet voor iedereen die dagelijks met kanker moet leven.

Help jij mij om van iedere kilometer iets waardevols te maken? Iedere donatie, groot of klein, draagt bij aan meer onderzoek en meer hoop.

❤️ Ik fiets voor het leven. Help je mee?