Mijn laatste blog.

Beste Sponsors,

Wat een enorme ondersteuning mocht ik van jullie ontvangen voor mijn deelname aan de Alpe ‘d HuZes 2026. Bijna € 3400,= mag ik meenemen naar de Alpe om kanker een halt toe te roepen en dat allemaal dankzij jullie enorme sponsoring en daarnaast ook de vele warme woorden die ik mocht ontvangen in het afgelopen half jaar.

Enorm bedankt

Dit is dus mijn allerlaatste mail voor de Alpe want aanstaande zaterdag 30 mei 04.00 uur vertrekken Floor en ik weer richting de Franse Alpen in de verwachting daar ook weer ergens rond 16.00 aan te komen. We gaan dus 4 juni weer de berg op samen met nog 5000 deelnemers. Ik heb er weer enorm veel zin in en weet dat ik straks weer helemaal naar de tandjes ga, maar dat duurt maar een dag en de mensen die met deze ziekte geconfronteerd worden blijft het eeuwig.

De dag ervoor op 3 juni zullen er ongeveer 600 vrijwilligers omhooggaan die vervolgens weer door ons worden aangemoedigd! Hoe mooi is dat, samen zijn we sterk.

De dagen na onze aankomst aanstaande zaterdag zijn om te acclimatiseren omdat je bloed dikker wordt als je op 2000 meter hoogte zit en dan moet je veel water drinken om het te verdunnen. In de tussentijd zijn we bezig met een proefritje op de berg, daarnaast de nodige vlaggetjes schrijven en kaarsen kopen, want ook dit jaar heb ik een A-4 tje vol met mensen waarvoor ik een boodschap ophang boven de finish. Ja helaas is het nodig en het liefst had ik geen enkele naam bij me, maar daar zijn we hard voor aan het werk.

Maar niet te onderschatten is het sociale karakter wat er op de berg heerst, mooie gesprekken die soms wel eens heel erg de diepte in gaan. En dat vind ik ook de charme van dit evenement want het zal niet de eerste keer zijn dat er tranen vloeien en nog geen vijf tellen later sta je op de muziek weer van “links naar rechts” te schreeuwen. Echt heel apart maar ook zo mooi.

Hoe het zal gaan, geen idee, vele vragen me; en hoe vaak ga je omhoog? Nou ik kan je zeggen dat één keer zeker moet lukken, en om dat goddelijke lichaam van mij (sorry) de berg op te krijgen is wel wat energie voor nodig! Toch?

Oke, ik hoor je denken, ouwe zak trap een beetje door, maar ik doe mijn best. Het is toch 100kg. Wat die bult op moet en ja ik ben het met je eens dat dat te zwaar is… een goede klimmer weegt 50 kg. Dus neem een pogacar hang hem vier volle emmers water aan zijn stuur en dan heeft hij hetzelfde gewicht omhoog te trappen. Ben benieuwd hoe dat zal aflopen?

Maar we weten allemaal dat het niet om het aantal gaat, wij nemen deel om die nare ziekte kanker te stoppen en daarvoor is simpelweg heel veel geld nodig en mede dankzij jullie sponsoring komen we weer een stapje dichterbij.

Of het allemaal gaat lukken hangt van zoveel factoren af dat ik er geen voorspelling meer op durf te doen. De weersverwachting is veel regen lazen we vandaag, maar het kan daar ook zomaar veranderen, dus leef met de dag en dan zien we wel.

Aan de voorbereiding kan het niet liggen, vanaf augustus ben ik alweer aan het trainen om zo goed mogelijk uit de verf te komen straks in Frankrijk. Vooral deze laatste maand hebben we de nodige klim kilometers gemaakt op nadrukkelijk verzoek van Ad Timmermans, mijn temacoach van 2011… ga klimmen symboliseer de Alpe zo goed als het kan en opnieuw omhoog en weer omhoog… kom op…. Dus samen met Floor hebben we heel wat bergjes opgereden in de afgelopen weken om de benen maar te laten wennen aan de constante druk. Dat brengt me gelijk bij het onderdeel onderhoud van het lichaam, want ik ben ik regelmatig onderhanden genomen door mijn sportmasseur Ernst Stikvoort en die heeft magische handen vind ik. Vandaag mochten floor en ik voor een laatste keer de spieren leeg laten drukken en als je dan naar buiten loopt, dan loop je op wolken heerlijk…. Dus zoek je een goede sportmasseur… ik kan het aanraden..

https://massagepraktijkernst.nl/

Je begrijpt de spanning begint zich nu op te bouwen, over een paar dagen zitten we in de Alpen en eigenlijk ben ik er klaar voor. Vandaag hoorde ik het interview van Yvonne op de radio en vertelde over haar eerste deelnamen vorig jaar, hoe ze het beleefd had en wat het met een mens kan doen. Het is gewoon niet uit te leggen, maar het interview bracht me weer even terug naar vorig jaar toen ik met griep aan de beklimming begon en het gevoel had of ik door een tank was overreden. We hebben het gedaan en ik had de belofte waargemaakt voor de mensen waarvoor ik gereden heb en als kers op de spreekwoordelijke taart kon ik samen met Floor over de finish rijden… zo ontzetten gaaf..

Dus op dit moment heb ik een aantal zaken al klaarliggen, fiets is schoon en technisch perfect in orde gemaakt door Rik en de nodige medicatie is al vast klaargelegd voor het geval dat…. Je begrijpt ik wil er alles aan gedaan hebben om het tot een goed eind te brengen en jullie (al mijn sponsors) niet teleur te stellen.

Het volgen van deelnemers

Dan is er de mogelijkheid om ons weer te volgen, download de Alpe ‘d HuZes app en zoek op mijn naam en mijn startnummer is 1034 en klik die aan, dan komt het in je deelnemers lijst te staan en krijg je donderdag telkens door waar ik zit op de berg (of soms even lig te slapen )

TV Uitzendingen

Hieronder het tv-uitzendschema, het wordt in ieder geval de hele dag op SBS6 uitgezonden. Dus heb je even tijd, gewoon even aanzetten en genieten.

• SBS6 van 10.00 uur tot 17.45 uur
• Omroep Gelderland, Brabant en Drenthe van 10.00 uur tot 17.00 uur
• Radio 10 van 06.00 uur tot 10.00 uur en van 16.00 uur tot 20.00 uur
• Radio 5 tussen 16.00 uur en 18.00 uur.

Goed, ik ga afsluiten en me voorbereiden op mijn laatste werkdag(en) en dan kunnen we richting Frankrijk.

Nogmaals enorm bedankt voor jullie ondersteuning en er komt straks nog één afsluitend verslag van de hele week zoals ik dat elk jaar doe en dan hebben wij ons weer heel goed ingezet voor dit goede doel.

Sportieve groet,

Gerard.

Mijn op é''en na laatste nieuwsbrief

Beste Sponsors,

Yes, nog 40 dagen en dan is het zover, dan gaan de trainingen zich uitbetalen en hopelijk ga ik het tot een goed eind brengen want de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik hem dit jaar wel een beetje (zacht uitgedrukt) knijp.

Inmiddels zit ik op het prachtige bedrag van € 1738,= en begin het doel van € 2500,= te naderen, hoe mooi is dat en allemaal mede dankzijn jullie geweldige ondersteuning om kanker te stoppen en mij die berg op de duwen! Elke mail die ik verstuurd heb staat overigens op mijn persoonlijke pagina en is terug te lezen op de link hieronder!

Stichting Alpe d’HuZes - Gerard van Tuijl

De zes weken vakantie in New Zealand waren prachtig, maar voor de training niet echt goed en ergens tussen mijn oren speelt dat toch een rol. In de afgelopen jaren als ik me aan het voorbereiden was waren februari en maart de maanden om er flink tegenaan te gaan en nu niet.

Hoe het op het sportieve vlak zal gaan kan ik jullie na 4 juni vertellen, maar dat het weer een zware rit gaat worden is geen vraag, maar een feit.

Vandaag sprak ik één van mijn trouwe volgers en sponsor in de sportschool en de opmerking; train je nog een beetje Gerard? Ik kijk hem aan en zeg, Ja dat gaat lekker en toen ik daar even over nadacht was ik eigenlijk best wel tevreden en op dat moment kreeg ik een idee, ik schrijf het gewoon weer eens op wat ik doe om straks die berg op te fietsen, dus even mijn trainingen van deze week:

• Zondag, 115 km gefietst naar de Posbank en terug met 560 hoogtemeters
• Maandag een drie kwartier core training bij Theo Meijer
• Dinsdag 92 km. Gefietst rondje Rhenen en 373 hoogtemeters gemaakt.
• Woensdag Rustdag
• Donderdag 52 km. Gefietst samen met Floor in zone 2 (lage hartslag)
• Vrijdag uurtje RPM bij Theo Meijer Sportschool
• Zaterdag Rustdag
• Zondag… weet ik nog niet…

Een spannend moment had ik overigens wel op de Posbank toen ik die zondag naar beneden raasde en bij het derde haarspeldbochtje in de remmen moest omdat de boswachter eraan kwam, ik dacht nog… rot toch op man, nu kan ik niet lekker naar benden knallen, maar achteraf bleek het mijn redding. Wat me nog nooit overkomen was gebeurde en kreeg achter een klapband! Met kunst en vliegwerk kon ik het bochtje doorkomen en zwabberend en glijdend kwam in het voor het randje tot stilstand! De boswachter had het ook in de gaten, dus die kwam even terug en vraagt; gaat het goed?  Nou meneer ik kan u vertellen dat het zweet in mijn bilnaad staat want dit had ook anders af kunnen lopen.

Enfin, hij vertrok, ik had mijn wiel eruit gehaald en nieuw binnenbandje erin, shit is mijn pompje kapot. Op dat moment begon er een specht op de boom te rammen, de gedachten naar mijn vader waren er direct en dus keek ik even omhoog…. Dag Pa..

Een passerende wielrenner was zo vriendelijk om mijn band op te pompen met een patroon en hup daar ging ik weer. Helaas was hij 20 meter verder weer lek en heb ik tot Rozendaal moeten lopen zodat Floor me op kon halen want ik had geen nieuwe banden meer bij me.

Het doel waar we straks voor gaan fietsen is natuurlijk prachtig, maar helaas ook nog steeds hard nodig en toen ik afgelopen week mijn neef aan de lijn had en hij vertelde dat de kanker stabiel was, motiveerde me dat weer enorm om straks die berg weer op te fietsen. De lijdensweg die hij heeft afgelegd was enorm.

Toen ik afgelopen dinsdag over de Utrechtse Heuvelrug aan het trappen was dwaalde mijn gedachten weer alle kanten op ik besefte dat ik dit jaar weer voor een flink aantal mensen de berg op ga, voor sommige die hersteld zijn en de kans hebben om door te mogen leven en helaas ook voor een enkeling waar geen behandeling meer voor mogelijk is. Al trappend passeren al die mensen in mijn gedachte en zoals al eerder geschreven heb, van jong tot oud en het maakt niets uit iedereen kan bezocht worden.

Mijn overpeinzing werd onderbroken door de specht die op de boom zat te timmeren, hé daar is ie weer, hallo pap wat mooi dat je me weer even gedag komt zeggen. De vorige keer op de Posbank en nu op de Defensieweg bij Rhenen. Al trappend ging ik verder en dan krijg ik het toch even te slecht, een brok in mijn keel en een klein traantje over mijn wangen.  Het gemis van mijn beide ouders blijft maar hangen en het is net of het niet minder wordt want wat zouden ze trots geweest zijn als ze mee konden kijken en vooral hun kleindochter die ook weer de berg opgaat… voor hun! We weten het allemaal, het hoort bij het leven, maar het went nooit.

Maar goed inmiddels begint de klok te tikken en nadert zaterdag 30 mei dat we vertrekken, als voorbereiding hebben we nog enkele lange ritten op de planning staan en ook die gaan we volbrengen, want “opgeven is geen optie” is de kreet op de berg.

Ik heb er weer enorm veel zin in om die week te gaan beleven samen met Floor en een aantal bekende van vorige edities en teamleden van dit jaar,  dat is elk jaar weer een cadeautje dat we die mogen en kunnen doen.

De volgende mail is de laatste voordat we gaan en dan zit de editie van 2026 er alweer op.

Sportieve groet,

Gerard.

Vakantie

Beste sponsors,

De maandelijkse mail over mijn voorbereidingen naar de Alpe moest even uitblijven en daar had ik een goede rede voor.

Wij waren op vakantie en hebben vijf weken door New Zealand gereden, dus trainen werd beperkt door buik en rugspieren en veel wandelen. Je begrijpt we hebben een schitterende reis gehad en enorm veel beleefd, wat een prachtig land en wat een rust hangt er, geen gejaag, geen gestress, geweldig.

Stichting Alpe d’HuZes - Gerard van Tuijl

Misschien niet bij iedereen bekend, maar mijn “Guilty Pleasure” is ijs en in New Zealand hadden ze: “Hockey Pockey” ijs en dat was toch lekker! Groot probleem is natuurlijk dat je er niet slanker van wordt en ik me toch een paar keer heel schuldig heb gevoeld als ik het eisje op had. Ik ben alweer maanden aan het trainen en dan past dit niet in het voedingspatroon en Ik hoor mijzelf dan zeggen… je hebt vakantie het mag nu, maar de extra kg. Moeten wel de berg op en hoe minder dat er zijn, des te makkelijker ik straks naar boven kan!

Bij thuiskomst ben ik uiteraard weer op de weegschaal gaan staan en mocht me gelukkig prijzen want ik ben lichter teruggekomen dan toen ik vertrok.

Komende weken moet er dus hard getraind worden want dat is anderhalve maand niet gebeurd en dat is in al die jaren nog nooit gebeurd in de voorbereiding naar de AD6. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik me daar wel schuldig over voel, maar ik moest hier toch aan toegeven het hoort tenslotte ook bij een vakantie.

Of het gevolgen heeft voor de klim op 4 juni aanstaande weet ik nog niet, maar we gaan het zien en ik doe wat ik kan. In ieder geval zal de inzet er niet minder om zijn.

Ik kreeg ook door dat de Alpe ‘d HuZes App weer actief was en dat hij geüpdatet is, dus voor die mensen die hem nog op de telefoon hadden staan, even naar Google Play Store en de app opzoeken en dan updaten, dan kun je hem zo weer gebruiken.

Voor die mensen die hem nog niet hebben, geld bijna hetzelfde alleen moet de app volledig gedownload worden.

Ik ga weer verder met de voorbereidingen voor juni en dan zal er over een maand weer een nieuw bericht komen.

Sportieve groet,

Gerard,

Mijn tweede nieuwsbrief

Beste Sponsors,

Tjonge wat een enorme ondersteuning heb ik mogen ontvangen na mijn eerste bericht half december, SUPER veel dank!

Mijn doel is dit jaar weer € 2500,= in te zamelen en ik ben al over de helft, hoe gaaf is dat?

Hieronder de link naar mijn persoonlijke site met de link.

https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/login/event

Mijn eerste mail begon ik met een bericht wat mijn oom had gekregen in het ziekenhuis en helaas is hij 14 december jl. overleden. Maar ook mijn nicht van 72 die op eerste kerstdag is overleden en allebei aan kanker. Ja ik werd daar even heel erg droevig van, maar bevestigde gelijk waarom wij komend jaar weer de Alpe gaan beklimmen!

Het is jullie niet vreemd dat er getraind moet worden, dus half augustus ben ik begonnen en tot op heden nog steeds flink aan het trainen. Het najaar bestond uit de nodige ritten op de weg en gedurende de koudere en kortere dagen meer naar binnen en zit ik regelmatig op een spinningbike bij mijn Sportschool Theo Meijer in Leusden. Vanaf januari heb ik mijn trainingen uitgebreid en doe dan ook een duurtraining, dan zit ik alleen op een fiets met mijn oordoppen in te luisteren naar de ritmische klanten van de muziek en in dat ritme ga ik dan op flinke weerstand omhoog. Tenminste dat is wat ik in de winter probeer na te bootsen. Ja ik moet zeggen, dat is hartstikke gezellig joh! Helemaal alleen in een grote zaal met lege fietsen, anderhalf uur stampen op de pedalen en als dan de andere sporters binnenkomen voor een RPM lesje loopt he zweet me nog aan alle kanten van mijn lichaam. Dus dan stop ik, ga even een droog shirt halen en doe er nog een RPM lesje van een uur achteraan.

Ik moet zeggen dat het soms heerlijk is om die klim na te bootsen, vaak doe ik mijn ogen dicht en al snel dwalen mijn gedachten naar komende 4 juni als we weer gaan fietsen. Het zijn de momenten die ik op de racefiets ook vaak heb als ik alleen aan het toeren ben. Dit jaar zal het weer anders zijn, want Floor is ook weer deelnemer en ook al heel erg hard aan het trainen. Die loopt met gemak een halve marathon, of doet een Hyrox voor de eerste keer in 1 uur 20.. Uhh, ja dat zit er voor mij niet meer in, daar ben ik net iets te oud voor…. (denk ik)

Maar goed we gaan gestaag door en afgelopen zondag 2 februari was de tweede Alpe d’HuZes dag in Nijkerk. Een moment waar je alle informatie kunt vinden en krijgen over het evenement maar ook een weerzien van Alpe d’HuZessers die al meerdere jaren meegaan. Dat is echt zo mooi om te zien en geeft ook een enorm mooi gevoel van saamhorigheid. Zelfs Peter Holten die 9 jaar Motard is geweest op de Alpe en niet meer meegaat, kwam nog afscheid nemen. Dat toont wel aan hoe de sfeer is op de berg…

Maarten Peters was er ook weer en hij begon met het lied “Dichter bij de Hemel kom je niet”. Nou ik kan je zeggen dat ik weer een enorme brok ik mijn keel had, want dit lied was in 2011 voor mij een soort breekijzer om de emotie toe te laten. En ik kan je zeggen, dat doe ik nog steeds en elke keer als ik het weer hoor dwalen mijn gedachten weer af naar mijn ouders. Want ja die mis ik nog steeds elke dag, al gaat het leven gelukkig “gewoon” verder maar op dat soort momenten komt het weer even binnen.

Ik had wel eens het idee dat ik daar de enige in was, maar niets is minder waar. Ik stuurde pas een berichtje naar een collega van me en in zijn tekst staat; “pap, mis je dagelijks”.  Nou ik denk dat vele dat kunnen bevestigen!

Maar goed de presentatie was begonnen en één van de vragen was:  wie doet er voor het eerst mee?  En je raad het bijna niet, maar 67% waren nieuwe deelnemers. Dat is toch vreselijk gaaf? Daarbij wordt dit de 20^e editie en is de populariteit zo groot dat er voor de donderdag een extra startmoment is gepland vanaf 12.00 uur. Dus nog 500 deelnemers extra, lopers en fietsers.

Hoe mooi dat zoveel mensen zich inzetten om kanker de wereld uit te krijgen en dat het leeft in Nederland is geen vraag, maar een feit. Ik kreeg net door dat de 8 miljoen behaald was aan sponsorgeld… geweldig..

En dat mede door jullie giften!!!!

Goed voor nu stop ik met typen en ga me voorbereiden op een vakantie, de trainingen zullen dan zeker afnemen en van 5 dagen in de week terug naar….. ik weet het nog niet!

Over ruim 6 weken zal ik mijn nieuwe mail weer maken, dus er zit nu een wat langere tijd tussen dan gebruikelijk, maar komt vast goed.

Sportieve groet,

Gerard.

mijn start van 2026

Beste sponsors, familie, vrienden en geïnteresseerde,

Sorry ik heb geen goed bericht voor u, wij kunnen helaas niets meer voor u betekenen, dus leef de dag…

Je zal de boodschap maar krijgen en dat overkwam één van mijn familieleden. Nou ik kan je zeggen dat het me nog lang bezig heeft gehouden. Het deed me ook terugdenken aan de gesprekken die ik had met mijn vader in het ziekenhuis waar de oncoloog er ook niet omheen draaide. Het gevoel van een klap met een moker op je hoofd en je even helemaal murw bent en de grond onder je voeten wegzakt!

Ja daarom ga ik komend jaar weer die berg op, kanker moet de wereld uit en al kan ik maar één iemand helpen is het me al deze tijd, geld en moeite al waard!

https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/gerardtuijl

Zoals velen van jullie weten is het doel om geld in te zamelen om o.a. het onderzoek naar kanker te kunnen bekostigen en deze sluipmoordenaar de wereld uit te krijgen.

Afgelopen jaar ben ik (en is ook Floor) enorm ondersteund en mocht het gigantische bedrag van € 5000,= meenemen!

Weet je wat nou zo mooi is…… ik hoor vaak…  komen ze weer collecteren.. maar bij mij is dat exact het tegenovergestelde. Ik heb vele mensen die me elk jaar weer financieel ondersteunen in mijn voorbereiding en zeggen dan volledig uit zichzelf…. Als je volgend jaar weer gaat sponsor ik je hoor… laat je het wel weten!....

Ik heb het al vaker geschreven, maar ik voel me zo’n enorm bevoorrecht mens dat ik dit kan en mag doen dat is niet te beschrijven.

Zaterdag 18 oktober vanaf 10.00 uur kon je je inschrijven voor de editie van 2026. Afgelopen juni heb ik samen met Floor deelgenomen en bij mij was er geen twijfel om weer te gaan, Floor had nog wel haar twijfels tot begin september en toen vertelde ze me… ik ga weer die berg op ik wil me inzetten om die rotziekte de wereld uit te krijgen.

Die zaterdagochtend de 18^e kreeg ik een appje van haar…. Yo pap, ik ben erbij…. Nu stond ik net in de garage met een bult hout in mijn handen en dacht… laat ik het ook maar gelijk doen, want vorig jaar ging het zo snel, ik wil het niet missen. Het kan maar klaar zijn.

Dus even een kop koffiegezet en er “mijn momentje” van gemaakt, want het is toch wel weer een opgave om te gaan trainen en je voor te bereiden. Onder het genot van de koffie voorzien van een stuk overheerlijk speculaas kreeg ik al snel de bevestiging van mijn deelname en YES… ook ik ben er weer bij. Jeetje man hoe gaaf om volgend jaar weer samen met Floor deel te nemen, toch?

In ieder geval was het verstandig om gelijk in te schrijven, want ’s middags om 14.00 uur zag ik dat er 2500 lopers waren aangemeld en er nog een paar 100 fiets deelnemers beschikbaar waren. Maar ook dat duurde niet lang en de volgende ochtend… 5000 deelnemers, de inschrijving is gesloten.

Het stomme is dat het doel vreselijk droevig is waarom we dit doen met 5000 deelnemers, aan de andere kant geeft het mij elk jaar weer zo enorm veel energie als ik hoor hoe blij ik mensen heb kunnen maken door een vlaggetje op te hangen en/of een kaars te branden op de donderdag!

Ook komend jaar zal ik de nodige mensen mee “omhoog” nemen, mijn nichtje, mijn oom, maar ook een jonge vent van de sportschool en als ik dan over de finish kom, zal ik ook even omhoogkijken en even knipogen naar de mensen die niet meer onder ons zijn..

Goed, lang genoeg geschreven, ik ga weer verder met trainen en morgen eerst een half uur sprinttraining bij Theo Meijer Sport en daarna een uurtje RPM en dan liggen er weer genoeg zweetdruppels onder de spinningbike.

Sportieve groet,

Gerard.