Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes 2027

In 2022 heb ik voor het eerst mee gedaan aan Alpe d’HuZes. Ik had als doel om 4 x omhoog te gaan voor mijn verloren dierbaren. En dat is gelukt! Het was een fantastisch evenement en een wonderlijke ervaring. De vele vrijwillers die in de ochtend (al om 04:30 uur) met al hun enthousiasme langs de beklimming stonden om aan te moedigen was ongekend. 

De vele verhalen langs de route van andere deelnemers en supporters deden mij erg veel en het saamhorigheidsgevoel is echt immens groot! Dit was iets dat ik van te voren niet had verwacht, ook al wordt dat door de organisatie wel continue gezegd tijdens de voorbereidingen op deze week. Dat gevoel van een gezamenlijk doel hebben met duizenden mensen tegelijkertijd, werd naarmate de koersdag vorderde steeds sterker en mooier. Met als toppunt een jongen die we aan het einde van de dag, tijdens onze laatste klim, tegenkwamen terwijl we even pauzeerde in een van de vele bochten van de Alpe d’Huez. Hij vertelde dat dit zijn 6e klim van de dag was en dat hij aan het fietsen was voor zijn vader, die bij de finish bovenaan op hem stond te wachten. Zijn vader had kanker en het was erg spannend of hij erbij had kunnen zijn die dag. Het gevoel en de emotie waarmee hij dit mij vertelde raakte mij enorm, omdat ik helaas weet hoe het is om mijn vader te verliezen aan die verrotte ziekte. Het was het punt dat we de rest van de beklimming samen hebben gefietst naar de top. Een totaal onbekend persoon voor mij, maar met een gevoel dat voor ons beide exact hetzelfde was. Dit is de sleutel van Alpe d’HuZes!! Een prachtige emotionele rollercoaster verpakt in een sportieve prestatie en met een gezamenlijke missie om geld in te zamelen voor onderzoek naar een ziekte die onze families en vrienden verscheuren! Daarom doe ik mee!

Toen ik zelf bovenkwam stond mijn vrouw, die mij het meest dierbaar is, op mij te wachten bij de finish. Missie geslaagd, geld opgehaald en een sportieve prestatie geleverd. En dat alles met een groep mensen waarvan ik hou.

Dit jaar is de missie hetzelfde, maar in het bijzonder voor mijn schoonmoeder die helaas ook moet leven met de gevolgen van kanker. Het gaat best goed en ik hoop dat we nog vele jaren van elkaar mogen genieten! Dit kan uiteraard met een flinke dosis geluk en daarnaast kennis en kunde vanuit de medische wereld in Nederland. 

Er zijn de laatste jaren gelukkig steeds vaker berichten over doorbraken in het onderzoek naar kanker. Hier houd ik mij aan vast! En hier moeten we voor blijven vechten! Geen kanker meer in deze wereld is voor nu een utopie, maar overlijden mèt de ziekte is al een hele grote stap voorwaarts t.o.v. overlijden dóór de ziekte.

Ik hoop dat we ook dit jaar weer heel veel geld kunnen inzamelen voor deze nieuwe ontwikkelingen op het gebied van kankeronderzoek en dat ik volgend jaar op 3 juni weer net zo trots bovenkom als de vorige keer met de mensen waar ik van hou en met de mensen die ik ontzettend mis op mijn bagagedrager!

Help jij mij om mijn droom waar te maken en kanker een chronische i.p.v. een dodelijke ziekte te maken?! Iedere euro die je wilt en kunt missen, is er weer een die mij nog trotser de berg op kan laten gaan!