Voor de vijfde keer de Alpe op. Dit keer is het anders.

In 2013 deed ik voor het eerst mee aan Alpe d’HuZes. Dit jaar wordt het mijn vijfde deelname. De motivatie om mee te doen is er altijd geweest, maar dit keer voelt het anders. Persoonlijker. Dichterbij.

Kanker heeft helaas al veel te vaak een rol gespeeld in mijn leven. Op jonge leeftijd verloor ik mijn moeder aan darmkanker. Later verloor ik een van mijn beste vrienden aan een hersentumor. En in de jaren daarna waren er steeds weer mensen om me heen die met kanker werden geconfronteerd. Soms heel dichtbij, soms wat verder weg, maar iedere keer raakt het me opnieuw.

Vorig jaar kwam kanker opnieuw heel dichtbij.

Bij Welmoed werd borstkanker geconstateerd. Dat was een enorme schrik. Gelukkig werd de tumor in een vroeg stadium ontdekt en was er al snel een duidelijk behandeltraject met uitzicht op genezing. Dat gaf hoop en vertrouwen.

Maar zo'n diagnose verandert je leven. Vooral voor Welmoed natuurlijk, maar ook voor ons als gezin. Ineens is niets meer vanzelfsprekend. En zelfs als de vooruitzichten goed zijn, blijft er die onzekerheid. Is het echt weg? Komt het ooit terug? Je moet leren leven met die onzekerheid.

Fietsen is al jarenlang een gezamenlijke passie van Welmoed en mij. Vlak voordat we het nieuws kregen, hadden we nog een fantastische fietstocht door Uganda gemaakt. Een geweldig avontuur, zonder te weten wat ons kort daarna te wachten stond.

Na de operatie, waarbij de tumor werd verwijderd, is Welmoed juist meer gaan bewegen. Hardlopen, fietsen, trainen. Ze liep zelfs een halve marathon in Groningen!

Inmiddels hebben we ook weer een prachtige fietsvakantie achter de rug. Met de gravelfiets van Innsbruck naar Winterthur, door de Alpen, met maar liefst 22.000 hoogtemeters.

Voor Welmoed is sporten een soort medicijn geworden. Niet omdat het de ziekte geneest, maar omdat het haar kracht, energie en vertrouwen geeft. Dat is ook wat we met onze deelname aan Alpe d’HuZes willen overbrengen.

Tegelijkertijd heeft de ziekte ons iets heel belangrijks geleerd: we moeten niet wachten met genieten. We moeten het nú doen.

Want hoe goed de vooruitzichten ook zijn, die onzekerheid blijft. En juist dat is misschien wel een van de moeilijkste kanten van kanker.

Onderzoek maakt écht verschil

Ook in mijn werk zie ik hoe hard er wordt gewerkt aan betere manieren om kanker op te sporen en te behandelen.

Van technieken om tumoren steeds vroeger te ontdekken en te monitoren, tot behandelingen die zich heel gericht op een tumor richten. Van nieuwe technologieën om kanker te bestrijden tot onderzoek waarmee we steeds beter begrijpen hoe verschillende soorten kanker zich gedragen.

Wat ik vooral hoopgevend vind, is dat er ook voor minder vaak voorkomende vormen van kanker steeds meer mogelijkheden ontstaan.

Dat gebeurt niet vanzelf. Daar gaan jarenlang onderzoek, enorme inzet en veel geld aan vooraf.

En dat onderzoek maakt verschil. Welmoeds situatie laat ons van dichtbij zien hoe belangrijk vroege ontdekking en goede behandelmogelijkheden zijn.

Mijn grote wens is dat kanker uiteindelijk een ziekte wordt waarvan je niet alleen kunt genezen, maar waarbij ook de voortdurende onzekerheid dat het terugkomt steeds verder verdwijnt.

Daarom ga ik opnieuw de Alpe op

Dit jaar fiets ik voor de vijfde keer Alpe d’HuZes, samen met team Alive & Cycling.

Ik fiets voor mijn moeder, voor mijn vriend en voor alle mensen die we aan kanker hebben verloren. Voor iedereen die er op dit moment middenin zit.

Maar bovenal fiets ik om geld op te halen voor meer kankeronderzoek. Want onderzoek zorgt voor eerdere diagnoses, betere behandelingen en meer kans op genezing. Er is al veel bereikt, maar we zijn er nog lang niet. Juist daarom is het zo belangrijk dat onderzoek doorgaat.

Vind jij het ook belangrijk dat kanker steeds eerder ontdekt en beter behandeld kan worden?

Help dan mee om meer kankeronderzoek mogelijk te maken. Sponsor ons team Alive & Cycling!

Je kunt direct doneren via deze pagina. Elke bijdrage is welkom.

Alvast heel erg bedankt!

Martin