Mijn verhaal Alpe d'HuZes 2026

Sinds 2012 ben ik bij dit prachtige evenement betrokken.
Tot en met 2025 ben ik 1x als deelnemer de berg op gelopen, en 9x als ondersteuning in een team, of ondersteuning van mijn vrouw Yvonne die al sinds het ontstaan van de deelnemersmarkt, op de deelemersmarkt aanwezig is.

Na de Alp 2025 had ik me bij Nico, mijn  teamcaptain, gemeld en gezegd de komende editie als deelnemer, samen met hem de berg op te willen gaan lopen, niet wetende dat ik deze editie als kanker patient mee zou ga doen.

Sinds 2015 wonen Yvonne en ik in het mooie Oostenrijk, een droom die vanaf mijn 18^de jaar al in mij was maar eerst door ondersteuning van mijn Yvonne, na 37 jaar, werkelijkheid is geworden.

Een van de voordelen van het leven in Oostenrijk ist dat we hier jaarlijks een medische voorzorg onderzoek, betaald door het ziekenfonds, kunnen laten doen. Omdat mijn broer een kanker verleden heeft, rade onze huisarts mij in 2015 aan ook dit jaarlijkse voorzorg onderzoek te laten doen.

Hierdoor ben ik al jaren voor onderzoeken bij de uroloog bekend, omdat prostaat kanker een veel voorkomende vorm van kanker bij mannen is.

In Maart  2025 was het weer zo ver, en omdat ik de laatste jaren een PSA waarde had die tussen 4.5 en 7.3 op en neer ging, vond mij uroloog na het zien van het recente bloed onderzoek (PSA 6,5) het zinvol een MRI te laten maken.

Zodoende in April 2025 voor een MRI geweest en hier was, buiten vergrootte prostaten, niets opvallends te zien, waarop mij uroloog, door de combitatie van zwalkende PSA waarde en de vergroote prostaten, mij adviseerde om biopte te laten nemen.

2 weken na de 2025 editie van Alpe d’HuZes moest ik naar het ziekenhuis voor deze biopt afname, groot was de schok om op 04 Juli te horen dat ze in 1 van de 11 biopte, kleinschalige kankercellen hadden gevonden. (Gleanonscore 6), met deze uitslag ben ik 2 dagen later bij mij uroloog geweest, die gaf me (door de score 6 wat betekend niet urgent)  3 opties.

1.       Onder controle blijven, iedere 3 maanden PSA laten testen, en 1x per jaar biopte af laten nemen.

2.       Bestralen van de plek waar die cellen gevonden waren.

3.       Opereren en Prostaten weg laten nemen.

Optie 1 was de makkelijste want dan hoefde ik behalve regelmatig laten controleren niets te doen, nadeel voor mij was dat ik dan tussen mij oren een probleem zou gaan krijgen, wat je weet dat je Kanker hebt en ergens een keer geopreerd moet worden, met dan misschien een veel ernstigere vorm.

Optie 2 was het nadeel dat bij bestralen meer dan alleen die kankercellen vernietigt worden.

Omdat ik er mee gezegend ben goede mensen, om mij heen te hebben, had mijn huisarts me in 2015 naar een uroloog verwezen die in Oostenrijk in een Team werkt die zeer hoog aangeschreven staat in verband met Prostaat operaties (Da Vincy robot  methode), was voor mij de keuze relatfief makkelijk, en heb dus voor opereren gekozen. Hiervoor was een datum 15-10-2025 gepland.

Omdat na de operatie niet alleen de prostaten, maar ook een deel van de plasbuis en een klein deel van de blaas verwijdert moest worden, met als gevolg mogelijke inkontinentie, dit omdat meerdere afsluitingen die een man heeft, worden weg gehaald, adviseerde mijn uroloog al met physiotherapie te beginnen, om de bekkenbodemspier te trainen die deze funktie over moet gaan nemen.

Ook in dit geval ben in doorverwezen naar een physiotherapeute die een autoriteit is op pré en post prostaatopeteratieve therapie, waardoor ik in Juli al met oefeningen beginnen kon, waardoor de kans op inkontinentie hopelijk kleiner was als patienenten die pas na de operatie beginnen kunnen.

Op 10-10-2025 werd ik door het ziekenhuis gebeld dat de operatie jammergenoeg naar 15-12-2025 verschoven moest worden, waar ik natuurlijk niet mee eens was, wat bleek, mijn uroloog was zelf op Prostaatkanker gediagnosteerd, en was vanaf dat moment tot 15-12 niet in staat te opereren, toen ik aangaf dat het voor mij niet noodzaak was dat mijn uroloog die operatie zou uitvoeren, kreeg ik al snel bericht dat ik op 12-11 geopereerd kon worden, 03-11 werd dan weer gebeld met of ik er voor open stond al op 07-11 georereed te worden, waar ik zonder over na te denken gelijk ja op heb gezegt.

Detail was dat op die dag mij eigen uroloog ook geopereerd werd!!!

De opereatie is goed gegaan, en nu was het wachten op het pathologische rapport of er nog eventueel nabehandeling nodig was. Op woensdag 03-12 kwam het bevrijdende telefoontje (van mij eigen uroloog die zijn eerste werkdag na zijn eigen operatie had), dat er geen uitzaaingen gevonden zijn en ik schoon verklaart ben.

Wat kontinentie betreft gaat het heel goed (90%), alleen bij inspanningen zoals berg op lopen heb ik hier nog wel wat tijd nodig, maar wordt hiervoor door mijn physiotherapeute super begeleid.

In het hele process ben ik onwijs gesteund door mijn vrouw Yvonne en ook dochter Christel, die ook dit jaar, maar dan met haar gezin, mee gaat om mij maar ook Yvonne te ondersteunen.

Op dit moment consentreer ik me op mijn oefeningen en hoop na de kerst weer met trainen te beginnen zodat ik in Juli samen met Nico de berg op kan lopen

Omdat ik in Oostenrijk woon en leef, is het vergaren van sponsorgelden wel een dingentje, want bedrijven zien hier geen meerwaarde in, toch ben ik er van overtuigt mijn streefbedag, met hulp van een ieder, bijeen te krijgen.

Bern