De finish is niet het einde

Al jaren sta ik bij de finish van Alpe d’HuZes.

Samen met Marion en Robin zie ik daar duizenden mensen bovenkomen. Fietsers en lopers. Uitgeput, trots, huilend, lachend. Soms alles tegelijk.

Mensen die omhooggaan voor zichzelf.
Voor iemand van wie ze houden.
Voor iemand die ze missen.
Voor hoop.

Ik heb de berg zelf ook gefietst. Dus ik weet een beetje wat er in die laatste meters gebeurt. Maar mijn plek bleek uiteindelijk niet óp de fiets te zijn.

Mijn plek is bij de finish.

Ik kan goed praten. Dat helpt met een microfoon in je hand. Maar daar gaat het eigenlijk helemaal niet om.

Het gaat er niet om dat ik gezien word.
Het gaat erom dat ik kan zien.

Wie komt daar aan?
Wat heeft diegene nodig?
Een groot onthaal? Een grap? Een naam die door de speakers klinkt? Of juist even niets?

Soms met woorden.

En soms gewoon door er te zijn.

Voor wanneer woorden te groot zijn.

Jarenlang stond ik daar met de verhalen van anderen.

Tot ik in 2025 thuiskwam van Alpe d’HuZes.

De dag daarna belde mijn broer.

Hij had kanker.

Opeens kwam alles wat ik al die jaren had gezien, gehoord en gevoeld nóg dichterbij. Kanker was niet meer alleen het verhaal op een shirt, de naam van iemand voor wie werd gefietst of de emotie in de ogen van iemand die de finish passeerde.

Het zat ineens midden in mijn eigen familie.

Gelukkig kan ik schrijven dat mijn broer er nog is.

En misschien maakt juist dat deze laatste Alpe d’HuZes voor mij zo bijzonder.

Want dit wordt mijn laatste keer.

Nog één keer die berg.
Nog één keer die finishstraat.
Nog één keer samen met Marion en Robin mensen binnenhalen die alles hebben gegeven.
Nog één keer lachen, huilen, praten, kijken en soms gewoon stil zijn.

En nog één keer wil ik alles doen wat ik kan voor dat ene doel waar het uiteindelijk om draait:

zorgen dat kanker steeds beter behandeld kan worden en dat steeds meer mensen hun broer, zus, vader, moeder, partner, kind of vriend níét hoeven te verliezen.

Daarom vraag ik je om mij te helpen.

Doneer.

Niet voor mijn laatste finish.
Maar voor alle mensen voor wie we hopen dat de finish nog heel, heel ver weg is.

Want na al die jaren weet ik één ding zeker:

De finish is niet het einde.