Het begon allemaal een aantal jaar geleden toen we voor het eerst in aanraking kwamen met deze verschrikkelijke ziekte. Een ziekte die je niet alleen hebt maar samen. Samen, omdat dit een hele impact heeft op je omgeving en dierbaren. Allemaal onzekere tijden. Wat gaat gebeuren, wat betekent het, kan ik het overleven. Allemaall vragen die de revu passeren. Maar ook onbegrip en onmacht . 

Helaas is het begonnen bij 1 van mijn ouders. Gedurende de weg beide ouders. Beide met diagnose longkanker. Zelfs de behandelende arts had dit niet eerder mee gemaakt 2 personen in het zelfde gezin met de zelfde diagnose. Vele trajecten doorlopen, operatie, bestralingen, chemo, imuum therapie. Imuum therapie die dankzij dit evenement is ontstaan. Maar helaas heeft niks mogen helpen. 

23 April 2022 en 18 November 2023 staan in onze gedachtes gekerft als zwarte dag. 

Alpe d'HuZes was al een evenemet wat leefde binnen ons gezin mede door overleden teamcaptain (vader, schoonvader,opa) die zich voor meer dan 100% hard maakte voor dit doel. Dit leeft eens te meer, sterker nog het is een soort van lifestyle. Onze 3 jongens (13/11/7) zijn boos als wij erover denken niet te gaan. Deze 3 weten als geen ander hoe het is om dierbare te verliezen maar ook hoe belangrijk het is om geld in te zamelen voor dit mooie doel. Met als extra beweegreden de mogelijkheid om bij opa op bezoek te gaan. Hij is namelijk uitgestrooid boven aan de Alpe. 

Ook wij zullen er wederom zijn en we zullen die berg verslaan ook al is het met pijn in de benen en een hoop zweet dat is peanuts ten opzichte van die vreselijke ziekte. 

Schroom niet en druk op die donatie knop 

Met groet Smitties up The Mountain