Peter Cornelissen

Alpe d'HuZus 2026

AMOUNT RAISED

689.95

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

 Mijn naam is Peter Cornelissen, 62 jaar, 38 jaar gelukkig getrouwd met Heleen.


Samen hebben wij drie kinderen, drie kleinkinderen — en het vierde wonder is onderweg.


Wij vormen een warm, hecht gezin.


Op onze familiefoto straalt dat uit, al hangen er donkere wolken boven ons.


Juist die wolken maken de foto voor mij zo mooi: het leven is niet altijd licht,


maar liefde schijnt ook in het donker.


In 2015 kreeg ik plotseling de diagnose prostaatkanker.


Wat volgde, was een rollercoaster van operaties, behandelingen, hoop, tegenslagen en vooral —


veel liefde en veerkracht.

Tien jaar later sta ik hier nog steeds.

Dat noem ik mijn 10-jarig jubileum Kanker 🏆.


De behandelingen raken op, maar mijn strijdlust niet.


Ik blijf geloven, ik blijf hopen, ik blijf bewegen.


Fietsen is mijn manier om te ademen, om te leven.


Ik reed twee keer de Ride4Kids in de Pyreneeën, en één keer als Team HOOP.

en één keer de Alpe d’HuZes.


Die momenten gaven me kracht, verbinding en betekenis.


Daarom is mijn droom om in 2026,  

nog één keer die berg te bedwingen.


Nog één keer te laten zien:


ik ben er nog — en ik leef, met alles wat ik ben.


De spoken word “Tot het laatste licht” is mijn verhaal in woorden.


Over verlies en veerkracht, over angst en hoop,


over wat het betekent om mens te blijven


wanneer het leven je uitdaagt tot op het bot.


Zolang ik adem, zal ik leven.


Echt leven.


Tot het laatste licht. ❤️


 


 


Tot het laatste licht:


Ik werd gebeld.

De radioloog.

De afspraak stond op negenentwintig oktober,


maar hij zei:


“Wij hebben samen een geschiedenis.

Ik ga jou echt niet zo lang laten wachten.”

En dan weet je al.

Dat het geen goed nieuws is.


Hij telt.

Teveel uitzaaiingen.

Teveel plekken.

Zowel daar —


waar het al geraakt was,

de endeldarm,

een slagveld van straling —

als hogerop,

waar het donker verder kruipt.

We hebben samen gekeken.

Wat kan nog?

Wat niet meer?


Het bestraalde gebied — uitgesloten.

De endeldarm — te kwetsbaar.

Teveel kans op breuk,

op kapot.

Dat hoger gelegen gebied —

neemt hij mee naar het teamoverleg.

Dinsdag.


Maar zijn stem…


zijn stem zei meer dan zijn woorden.

Verwacht er niet te veel van.

Zelfs als het zou kunnen,

zit er nog teveel in wat al geraakt is.

Teveel littekens.

Teveel strijd.

Teveel geschiedenis in mijn lichaam.


En ik weet —


dit gaat consequenties hebben.

Waarschijnlijk op korte termijn.

Aan de hormonen.

Met alles wat dat betekent.


Maar —


kop d’r veur en goan.

Ik zal knokken.

Strijden.

Alles uit de kast halen

om nog zoveel mogelijk

extra gouden tijd

met mijn basis eruit te halen.

Want zolang ik adem,

ben ik er.

En zolang ik er ben,

zal ik leven.

Echt leven.


Tot het laatste licht.


❤️

My Achievements

Ik heb me ingeschreven

Foto's toegevoegd

Zelf een eerste donatie gedaan

Vijf donaties ontvangen

Pagina gedeeld op social

Donateurs bedankt

My Updates

Storm op het water

Saturday 7th Mar


Storm
Een week later bespreken we de uitslag met professor De Jong. "Peter, je hebt inderdaad prostaatkanker en het gaat inderdaad om een agressieve vorm ervan ik stel voor om je zo spoedig mogelijk te laten opereren en de gehele prostaat te verwijderen de operatie zal worden uitgevoerd door dokter Knipscheer in Emmen tijdens de operatie zullen waarschijnlijk de zenuwen ook verwijderd worden waardoor je erna niet meer in staat bent om een erectie of een zaadlozing te krijgen de kans bestaat dat je incontinent wordt maar deze manier geeft de meeste kans op volledig herstel."

Zo dan. Ik schrik op. Dat komt hard aan. Het stormt in mijn hoofd. Het ging zo snel, aan een stuk door. Terwijl het maar een paar zinnen zijn. Ik weet even niet meer waar hij begin en waar hij eindigde. Ik probeer de zinnen in mijn hoofd te reproduceren, wat mij aardig lukt, omdat ik wel altijd enorm scherp ben op zulke momenten. En toch zit hier zoveel in, dat ik het allemaal niet goed kan overzien. We spreken af dat ik een oproep krijg vanuit het ziekenhuis in Emmen.

All inclusive Emmen
Op 10 december wordt ik geopereerd door dokter Knipscheer. De dag van de operatie melden wij ons s ‘morgens vroeg om acht uur in het ziekenhuis. Het gaat allemaal erg snel. Ik mag mij uitkleden en wordt naar een gang gereden waar inmiddels acht bedden staan. De nodige controles, veel mensen om mijn bed en voor ik het weet lig ik op de operatietafel. Ik geef mijn geboortedatum door en waaraan ik geopereerd zal worden en binnen tien tellen ben ik weg. Als ik wakker wordt, lig ik in de uitslaapkamer. Ongelofelijk misselijk, maar geen pijn. Heleen mag een paar uur later komen. Ik lig nog erg suf op mijn bed, maar de dokter is inmiddels langs geweest en heeft aangegeven dat de operatie volgens verwachting gegaan is. Eén klein dingetje was dat er tijdens de operatie een lekkage is ontstaan waardoor ik in ieder geval drie weken met een katheter zou moeten lopen. De verpleging en verzorging is erg goed in Emmen. Ik hoef maar één nacht te blijven. De volgende morgen mag ik naar huis.


De wind gaat liggen
Thuis aangekomen slaap en rust ik de eerste dagen veel. Gelukkig heb ik de juiste medicijnen, waardoor ik geen pijn heb. De dagen erna voel ik mij steeds beter. Afgezien van het feit dat ik enorm moet wennen aan een katheter, gaat het goed. Ik begin met een rondje lopen en werk aan mijn herstel. Dit gaat steeds beter. Op 27 december mag de katheter eruit en is de eerste controle. Geheel onverwachts werd dit alsnog een volle dagbehandeling in Groningen omdat er vergeten was dat ik ook een katheter heb. Hierdoor moeten er wat extra controles plaatsvinden. Maar, ach, inmiddels wen je daar ook wel aan. Uiteindelijk mogen wij rond een uur of vier weer naar huis. Hiermee komt een eind aan het jaar 2015. Het was een roerig en bewogen jaar, dat heel rustig begon. Een zware storm kwam opzetten. Wij kunnen het goed afsluiten, omdat wij geloven dat ik zal genezen. Mijn prostaat is immers verwijderd. De wind is gaan liggen. Mijn uitspraak voor dit jaar: 'Mijn tumor mogen ze wegsnijden, mijn humor krijgen ze nooit!" Wij wensen de mensen om ons heen vooral een gezonde en gelukkige jaarwisseling.

My activity tracking

13
kms

Thank you to my supporters

26

Ralph Ratterman March 10, 2026

Beste Peter en familie, heel veel succes met deze uitdaging maar nog veel meer wil ik jullie kracht toe wensen voor de tijd die komen gaat. Jullie zijn een prachtige familie😘

100

Krijn Roodenburg March 10, 2026

Mooi initiatief. We steunen je . We gaan ervoor:zou Van Gaal zeggen!

20

Lisette Vrielink March 9, 2026

Got for it.. You can do this… 💪🏻

25

Sylvia Oelen March 9, 2026

Succes!! You rock this

20

Thijs March 9, 2026

25

Kim Veenhof March 9, 2026

“Het maakt niet uit hoe je er komt, als je er maar komt”🩷

26

Anonymous March 8, 2026

Topper het gaat je lukken, groetjes van ons

26

Anonymous March 8, 2026

30

Anonymous March 8, 2026

Wat gaaf dat je de uitdaging aangaat. Heel veel succes met de voorbereidingen.

100

Annemarie March 8, 2026

Succes! En blijf geloven in wat er wel mogelijk is.

26

Egbert Kats March 8, 2026

Zo je zei, kop d'r veur

50

Ipe Van Der Deen March 8, 2026

❤️

50

JRH March 8, 2026

Succes en mooi dat je meedoet

50

Jose March 7, 2026

Heel veel sterkte en ik zie je hopelijk op de camping

25

Anonymous March 7, 2026

Heel veel succes gewenst Peter!!!

66

Anonymous March 7, 2026

So follow, follow the sun And witch way the wind blows When this day is done Breath, breath in the air Set your intentions Dream with care Dikke knuffel voor jullie allemaal!

24.95

Anonymous March 7, 2026

Topper! Trots op jou!

Show more

My Activity: Fietsen