12 jaar geleden heb ik de diagnose borstkanker gekregen. Dit kwam als donderslag bij heldere hemel. Ik ging heen voor een pijnlijke plek in mijn linkerborst. Daar was niets mis mee. In mijn rechterborst bleken 5 kleine tumoren te zitten. Hoe dan dacht ik. Maar dankbaar dat mijn linkerborst dit aangaf. 

In eerste instantie zou ik het hele pakket krijgen, operatie, chemo en bestraling. Na de borstamputatie bleek dat alles schoon was en hoefde ik "alleen "nog maar anti-hormoontherapie. Dit zijn tabletten die ik elke ochtend innam. 

Helaas hebben deze tabletten mijn ogen beschadigd, zeer zeldzame bijwerking, wat eerst niet bevestigd werd. ik heb hier dus een aantal jaar mee doorgelopen. Hierdoor zijn mijn ogen dusdanig beschadigd dat ik links nog maar 0,05 procent zie en rechts 30 procent. 

Een behoorlijke visuele beperking dus, waardoor mijn persoonlijke leven behoorlijk veranderd is. 

Ik riep al jaren dat ik heel graag de Alpe d'huzes wilde doen. En vorig jaar was het zover. Dankbaar dat we dit mochten en konden doen met ons gezin. Direct getroffen door dit evenement en de enorme saamhorigheid op en rond de berg gaan we dit jaar weer. Dankbaar ook dat ik me mag inzetten als vrijwilliger voor dit fantastische evenement. 

Ook bij mijn moeder is 3 jaar geleden borstkanker gediagnosticeerd, gelukkig gaat dat nu goed. 

In mijn schoonfamilie zijn zowel mijn schoonvader, helaas overleden en mijn schoonmoeder en zwager getroffen door kanker. Ook in onze vrienden/ kennissenkring hebben we diverse mensen die ons ontvallen zijn of getroffen door deze rot-ziekte. 

Daarom doe ik mee aan Alpe d’HuZes omdat ik geloof dat wij samen kunnen werken aan een wereld waarin je niet meer doodgaat aan kanker, wil jij mij steunen?