Iedereen heeft wel een verhaal als het gaat om kanker in zijn of haar omgeving. Mijn verhaal is het overlijden van mijn broer Sander inmiddels alweer 25 jaar geleden in 2001. Hij was nog maar 22 jaar toen hij overleed, ik was destijds 21. Nog steeds voelt het als een onrecht dat hij zo jong overleed; het gevoel blijft dat hij nog zo veel had kunnen beleven. Het is niet meer elke dag dat ik aan Sander denk, maar nog wel vaak. Sowieso is het gevoel van gemis elke kerst, verjaardag en sterfdag van Sander nog groot.

Ik hoop dat ik door geld op te halen met de Alpe ‘d HuZes (waarvan 100% van dat geld direct naar onderzoek gaat, iets wat ik belangrijk vind om te benadrukken) een kleine bijdrage kan leveren aan een medicijn voor kanker. Hoewel er betere behandelingen zijn voor kanker dan 25 jaar geleden, is de kans op overlijden nog steeds (te) groot. De mogelijkheid dat iemand die je goed kent het krijgt en niet meer beter wordt blijft. Zo zijn beide ouders van mij vriendin overleden aan kanker. Is het risico dan extra groot dat zij het ook krijgt? En als ze het dan krijgt wat dan?

Onderzoek duurt lang en is duur, maar er wordt wel progressie geboekt. Het is mijn doel om (ten minste) €5.000,- op te halen voor het KWF. Dat ik dat mag doen door te fietsen op de Alpe ‘d Huez is prachtig en om dat dan 6x te doen is ongetwijfeld een marteling die ik met plezier onderga. Ik voel me gesteund door mijn vriendin en familie om mijn doelen te halen en hoop dat iedereen een klein of groot steentje kan bijdragen. Want of het nou om de sportieve of financiële doelen gaat, ik kom er niet zonder hulp.