Jolanda Dobber

Jij een berg op, ik ook een berg op!

In bocht 9 van de Alpe d’Huez heb ik mijn verdriet achtergelaten – voor degene die ik heb verloren.

De Alpe d’HuZes lopen is niet in woorden te vangen. Het is zwaar, emotioneel en tegelijk zo bijzonder. Ik ben dankbaar dat ik het samen met mijn familie heb mogen beleven.

Eigenlijk was ik van plan om dit jaar over te slaan. Maar het bleef knagen. Want voor wie tegen kanker vecht, bestaat er ook geen pauzeknop. Je kunt het gevecht niet even overslaan, hoe graag je dat soms ook zou willen.

Daarom ga ik toch weer de uitdaging aan – dit jaar in een andere vorm: indoor.

Op mijn eigen manier wil ik de berg opnieuw beleven, de herinneringen aan die indrukwekkende week koesteren en me alvast voorbereiden op volgend jaar. Hopelijk dan weer samen met een team, op de echte Alpe.

Ik doe dit voor iedereen die strijdt, voor wie we moeten missen en voor wie nog hoop nodig heeft.

Vooral voor iemand speciaal. “Jij een berg op, ik ook een berg op” is mijn motto.

Wil jij mij steunen in deze uitdaging?

Elke donatie – groot of klein – brengt ons dichter bij een wereld zonder kanker.

Support mijn actie en doneer.

Samen geven we niet op.