My Achievements
Ik heb me ingeschreven
Foto's toegevoegd
Zelf een eerste donatie gedaan
Vijf donaties ontvangen
Pagina gedeeld op social
Donateurs bedankt
5 keer deelnemer
My Updates
Sweet Memories
Saturday 30th May
Het is voorjaar 2012. In voorbereiding van mijn eerste deelname aan alpe d’HuZes ben ik al een paar maanden flink aan het trainen. Spinning, buiten fietsen op de racefiets en 1 keer per week met een personal trainer: Cliff.
Trainen met Cliff heeft mij veel gebracht, je traint intensiever, met een goede mix van spierkracht, balans en conditie. Je gaat echt ‘diep’ tijdens zo’n training, soms tot braak- of huilneigingen toe. Ik moest een keer aan het einde van een training nog sit-ups doen, liggend op een bankje met je benen hoger dan je romp. En uit het niets kwamen er tranen naar boven, het was niet te stoppen. Cliff legde zijn hand op mijn schouder, knielde bij me neer en zei ‘I know you’re tough kiddo’. En daarna: ‘and now finish’. Oftwel de oefening afmaken. Hij leerde me hoe mijn lijf aanvoelt op het moment dat je tot het uiterste gaat. ‘You have to learn to deal with that’.
Een onderdeel van de voorbereiding was deelnamen aan ‘De Alternatieve’. Terwijl duizenden wielrenners die dag de ronde van Vlaanderen reden, kozen wij voor 105 km door de voerstreek.
In 2012 deden nog niet zoveel vrouwen aan wielrennen. Bij het startpunt aangekomen zagen Jessika en ik weinig andere vrouwen. Wel veel jonge, strak in het pak gestoken, afgetrainde mannen, met geschoren benen, bijpassende sokken, helm en fiets. Ik werd er een beetje onzeker van. ‘Wat doe ik hier?’.
Ik fietste zo’n beetje achter Jos aan, hij hield ook de route in de gaten. We stonden op een pleintje te wachten tot ons team van 4 weer compleet was.
‘Welke kant moeten we zometeen op, Jos?’
‘Hier linksaf’.
‘Je bedoelt waar dat bord staat, met daarop een stijgingspercentage van 14%???’
‘Yep’.
‘……………….’
Er zat niets anders op dan het gewoon te gaan proberen. Fiets in het juiste verzet en trappen maar. En dan gaat je lijf in no-time in de hoogste stand! Zwoegende ademhaling, hartslag door het plafond en spieren die gillen ‘stop stop stop hiermeeeeeeee!’
En dan begint het interne gesprek. Ik wilde niet stoppen. Maar mijn lijf protesteerde. Hoe lang ging ik dit volhouden? Ik maakte een deal met mezelf: ik koos een herkenbaar punt, ongeveer 10 meter verderop, en sprak met mezelf af, ‘ik fiets in ieder geval tot daar’. Wat er vervolgens gebeurde: het protest nam niet af, maar werd ook niet erger. Dus koos ik een nieuw punt, weer een paar meter verderop. En weer. En weer. En zo ben ik boven gefietst!
Oh wat was ik blij. En trots! En buiten adem! Ik keerde terug naar het einde van de klim om te zien of teammaatjes er al aan kwamen. Wat ik toen zag, vervult me nu - 14 jaar later - nog steeds met voldoening. Twee van die strak in het pak gestoken en afgetrainde mannen met hun gelikte outfits kwamen lopend naar boven, met hun supersonische wielrenfiets aan de hand…
Enfin, uiteraard hebben we de tocht geheel volgens plan uitgereden. Bij terugkomst moesten we ons afmelden en vroeg ik naar de douche-ruimte. De dame achter de balie keek me verschrikt aan. ‘Awel, we hebben niet voorzien in een douche-ruimte voor vrouwen?!’.
‘Mevrouw, ik ben vandaag bij 14% omhoog gefietst, waar jonge, strakke wielrenners gingen lopen, het kan mij he-le-maal NIETS schelen waar (of met wie) ik ga douchen.’ Jessika en ik heb hebben onverschrokken in de heren kleedkamer gedoucht.
Het meter-voor-meter principe hanteer ik nog steeds wanneer ik me overweldigd voel. Tijdens drukte op het werk of andere uitdagende omstandigheden. Een ding tegelijk. Niet teveel nadenken en achter de eigen staart aanjagen. Bezig blijven. Hierdoor komt er beweging, en dat brengt rust en overzicht. Dit gaat me woensdag ook zeker helpen!
Share
Départ!
Saturday 23rd May
Daarnaast vond ik het spannend om in m'n eentje 350 km te rijden. Ik zat bij vertrek dan ook te mijmeren over de jaren dat we met een heel gezelschap reden, het album 'Paris' van Supertramp integraal draaien en van voor tot achter mee blèren.... Maar goed, ik zet de radio aan en wat denk je?
Mijn geweldige nicht Anna. Ook al zijn we geen familie meer, voor mij is ze nog steeds mijn nichtje. Anna, jouw ziekteproces is een bittere pil en brengt je op meerdere manieren zorgen voor de toekomst. Diep respect voor je strijd om daar fit bij te blijven, ik maak een diepe buiging voor jou!
Ik ga hoopvol met jou in m'n hart (en gescheurde enkelbanden) de berg op!
Thank you to my supporters
€10
Ingrid Massuger June 2, 2026
€25
Jessika Van Loon June 2, 2026
Lieve Erica, De blog gelezen met tranen in mijn ogen. Wat hebben we mooie herinneringen aan deze tijd. Ik ben zo ontzettend trots op je, dat je het nu toch maar weer even gaat doen ondanks je enkel! Had er graag bij willen zijn om weer nieuwe herinneringen te maken met jullie. Maar in gedachten en met mijn hart ben ik bij jullie. YOU CAN DO THIS SWEETY! Dikke kus xxx
€10
Daan June 1, 2026
Slay queen
€26
Hellen June 1, 2026
Succes toppers
€26
Timo Spijkers June 1, 2026
€10
Ilona June 1, 2026
Toppers 😍
€10
Marion June 1, 2026
Succes 🍀❤️
€9.99
Rozemarijn Van Iersel June 1, 2026
Lieve mama, Wat ben ik toch ontzettend trots op jou. Je doorzettingsvermogen is mijn grootste inspiratie, maakt niet uit wat er gebeurd jij staat altijd weer op en staat altijd klaar voor de mensen om je heen. Ik hoop op een dag net zo stoer, lief, zorgzaam, slim en grappig te worden als dat jij bent. Veel succes maar vooral plezier 💙
€15
Wolf Lunenburg June 1, 2026
Hey hey, super bezig!! Geniet van de rit Xx Wolf
€10
Malou May 31, 2026
Zet um op!! Heel veel succes 🍀
€26
Nanny May 31, 2026
Mooi dat je voor het goede doel fietst. Een mooie prestatie
€16
Rina May 30, 2026
Whoow Erica, wat een uitdaging... toen in 2012 maar ook nu weer. Chapeau, ik duw je mee omhoog in gedachten.
€10
Yvon Peters May 27, 2026
Zet 'm op voor dit goede doel! Je kunt dit! Wat een topper ben je dat je dit doet. Geniet van de sfeer! En wees trots op je prestatie!
€10
Sandra Laureijsen May 24, 2026
Go for it! Heel veel succes!
€50
Monique Woning May 23, 2026
2011, onze eerste ontmoeting, 2012, onze eerste Alpe d’HuZes, een week, een ervaring die we nooit meer vergeten en voor altijd meenemen in ons hart, net als onze vriendenschap! We gaan er een mooie week van maken! Succes lieve Erica, je kunt het, ook met je geblesseerde Pootje. Ik wacht boven op de berg! Liefs
€26
Jan-Willem Van Den Bos May 23, 2026
Hoi Erica, was helemaal vergeten deze week te vragen hoe het met je gaat. Mooi geschreven, komt binnen en herkenbaar. Wens je alle plezier en succes op die gekke berg. Heel veel liefde daar op die berg.🏆
Zet um op Erica!