Arjan Leeuwenburgh

Alpe d'HuZes 2026

AMOUNT RAISED

521.00

Waarom ik meedoe aan Alpe d'HuZes

Een gezond mens heeft 1000 wensen, een ziek mens heeft er maar 1 ……..
Op 4 juni 2026 ga ik weer de Alpe d’HuZes op fietsen. Dit om geld in te zamelen voor de strijd tegen kanker. Waarom? Omdat het kan! Omdat het moet! Omdat opgeven geen optie is.
Het is dan alweer14 jaar geleden dat Ad, mijn jongere broer, overleed aan de gevolgen van slokdarmkanker.
Ook nu laat ik de racefiets thuis en ga ik weer met de bakfiets de Alpe d’HuZes op fietsen.
Het zal niet gemakkelijk worden maar denkend aan wat kankerpatiënten moeten doormaken stelt dit niet veel voor. Ik ga omhoog voor broer Ad, mijn schoonzus Ineke en voor al die anderen familieleden, vrienden en kennissen die jij en ik missen. Ik ga omhoog voor al diegene die vechten tegen kanker, voor al diegene die de strijd zijn aangegaan en hem gewonnen hebben en voor al diegene die de strijd niet mochten winnen.
Voor hen gaan veel duizenden deelnemers dit jaar omhoog en met zijn allen hopen we weer een mooie en belangrijke bijdrage te kunnen leveren aan de strijd tegen kanker. Dit geld gaat 1-op-1 naar onderzoek om kanker een chronische ziekte maken.
Kanker raakt iedereen direct of indirect en daarom wil ik mijn spieren en energie graag inzetten.
Ik zal weer mijn uiterste best doen om zo veel mogelijk geld in te zamelen voor onderzoek, zodat kanker beter behandeld of zelfs genezen kan worden. Jij kan me daarbij steunen via https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/arjanleeuwenburgh

My Achievements

Ik heb me ingeschreven

Foto's toegevoegd

Zelf een eerste donatie gedaan

Vijf donaties ontvangen

Streefbedrag gehaald

Streefbedrag hoger dan 3500 ingevuld

Emails verstuurd

Pagina gedeeld op social

Donateurs bedankt

10 keer deelnemer

My Updates

Geluk bij (borst)kanker

Tuesday 27th Jan

Geluk bij (borst)kanker

Ik weet dat veel mensen de controles altijd heel spannend vinden. Vandaag was het weer tijd voor de jaarlijkse borstkankercontrole. Waarom precies weet ik niet, maar zelf ervaar ik de aanloop ernaartoe niet als extreem spannend. Het meest beladen moment zijn de paar minuten na het maken van de scan. Vooral omdat je dan alleen staat in een ruimte van ongeveer één bij anderhalve meter, met ontbloot bovenlijf, wachtend op het antwoord: is de scan gelukt en wil de radioloog nog verder onderzoek doen? Voor Leone is het altijd veel spannender.

Niemand heeft geluk als hij of zij de diagnose borstkanker krijgt. Vijf jaar geleden was dat voor mij in eerste instantie vooral schrikken. Zeker omdat ik het als man kreeg, en de vooruitzichten bij mannen over het algemeen slechter zijn dan bij vrouwen.
Toch gebruik ik het woord geluk als ik terugkijk op mijn eigen verhaal, omdat het verloop bij mij uitzonderlijk gunstig was.

Mijn borstkanker werd vroeg ontdekt. Dat is geen verdienste. Ik heb niets beter gedaan dan een ander. Het was timing. Puur toeval. Daardoor was een operatie voldoende. Snijden, herstellen, klaar. Geen chemo, geen bestraling, geen langdurige hormoonbehandeling. Wel was het even spannend toen er een tweede keer gesneden moest worden, en dit keer een stuk ruimer.

De dagen tussen onderzoeken, uitslagen, beslissingen en operaties voelden niet altijd licht. Maar geluk betekende voor mij wel dat ik na de operaties mocht uitstappen, waar anderen juist verder moesten. Terwijl ik mijn leven weer oppakte, begonnen velen aan een veel zwaarder traject. Dat besef is soms ingewikkeld, juist omdat het ook heel anders had kunnen lopen.

Soms voelde ik zelfs een vorm van ongemak. Waarom had ik dit geluk wel, en een ander niet?

Mijn verhaal voelt daarom niet als een overwinningsverhaal. Ik heb niets verslagen. Mijn lichaam heeft niets ‘gewonnen’. Wat overheerst is dankbaarheid, zonder triomf. En het besef hoe willekeurig ziekte soms is.

Nu, vijf jaar later, stoppen de jaarlijkse controles en worden ze tweejaarlijks. Vandaag moest ik in het ziekenhuis opnieuw lachen om een vraag die ik eerder kreeg: “Heb je er moeite mee dat je geen tepel meer hebt?”
Nee, dat heb ik niet. Kort na de operaties werd de mogelijkheid van tepelreconstructie of een tatoeage besproken. Mijn antwoord toen: dat ik niet meer de leeftijd heb waarop ik op het strand nog indruk wil maken. Aan de andere kant van de tafel werd er hartelijk om gelachen.

Helaas heb ik, zowel nu als in het verleden, veel te vaak van dichtbij gezien hoe het ook kan lopen als je dit geluk niet hebt.

Een welgemeend dankjewel aan alle medewerkers van het Ikazia Ziekenhuis.

En voor de mensen die minder geluk hebben dan ik, is en blijft verder onderzoek van levensbelang.

Wie daaraan wil bijdragen, kan dat doen via deze link: https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/arjanleeuwenburgh



 

Thank you to my supporters

26

Anonymous February 4, 2026

15

Hiljo, Karin En Jarmo February 4, 2026

Succes op de Alpe! 💪❤️

26

Mo Boogaard January 28, 2026

Grote bewondering voor jou en Leone. Jij bent en blijft het boegbeeld van de Alpe d’ Huzes! Jij en Leone maken het verschil . Jullie inzet is groots . Diep respect! Tuurlijk steun ik jou ook dit jaar weer . Go 4 it ! SUC6 Kanjer

26

Arno Veldhoen January 24, 2026

20

L. (Leone) Leeuwenburgh January 24, 2026

50

Anonymous December 22, 2025

Succes en het beste toegewenst

25

Cor Oppelaar En Lida De Bruin December 21, 2025

Wat geweldig dat je weer de berg op gaat, ter herinnering aan je broer. Je bent een kanjer!! Wat een inzet, al zoveel jaar. Ga door en succes met alle voorbereidingen

66

HB December 19, 2025

10

Anonymous December 19, 2025

66

Henk Sintnicolaas November 11, 2025

Juist in deze voor mij lastige tijd ga ik weer doneren. Je bent een kanjer 🥰🥰🥰 Henk

10

Ferdinand October 22, 2025

Succes, Arjan!

50

Leone Leeuwenburgh-Ringelberg October 20, 2025

Je kunt het kanjer......Opgeven is geen optie

106

Arjan Leeuwenburgh October 18, 2025

Gewoon omdat het nog steeds zo hard nodig is

25

Ferry Van Maasdam October 18, 2025

Heb er weer zin in, tot op de berg buren voor een week!!!

Show more

My Activity: Fietsen