Voor jou, voor mij, voor allemaal

Aan het einde van de kerstviering op de 2^e kerstdag in de St. Jozefkerk zingt het Shantykoor 

’t Bollenhart een lied dat blijft hangen. “Een heel gelukkig kerstfeest, voor jou, voor mij, voor allemaal.”

Tijdens het refrein staat iedereen op. Eerst wijzen we naar de ander, dan naar onszelf en tenslotte, met beide armen wijd, naar iedereen om ons heen. In dat simpele gebaar gebeurt iets bijzonders. We zijn even één. We wensen elkaar het beste. Er verschijnt een glimlach, soms een traan, maar vooral veel vreugde. Wat een kracht zit er in zo’n moment van saamhorigheid. Dat een koor dit kan geven aan mensen wat een geschenk.

Met die gedachte ga ik dit jaar wandelen. Voor jou, voor mij, voor allemaal.

Ik loop voor KWF: de Alpe d’HuZes, de Somerense Kennedymars van 80 kilometer en de Vierdaagse van Nijmegen. Ik wil geld ophalen. Veel geld. Want in de strijd tegen kanker is elke euro nodig. We krijgen er allemaal mee te maken in onze familie en vriendenkring.

In mijn werk zie ik die strijd vaak van dichtbij. Het raakt me elke keer weer. Soms heb ik het voorrecht om mensen te mogen spreken in hun laatste fase. Dan hoor ik hun verhalen. Over vechten, verliezen, over alles wat ze hebben moeten inleveren. En dan komt het moment dat behandelen niet meer kan, dat de strijd gestreden is. Maar daarna begint misschien wel het moeilijkste: hoe laat je je geliefde los? Hoe laat je het leven los?

Het verdriet is groot, maar de kracht van deze mensen is minstens zo groot. Ik heb diep respect voor de manier waarop zij omgaan met hun ziekte. Tot het allerlaatste moment willen ze zorgen voor hun naasten, hen ontzorgen. Vaak hoor ik: “Als het voor hen maar goed geregeld is, dat geeft mij rust.”

Samen praten we soms luchtig, soms met een lach over wat ik voor hen kan betekenen en over wat ik, wanneer zij het leven hebben losgelaten, voor hun naasten kan doen. Ze hebben iemand nodig die ondersteunt en helpt bij het maken van keuzes. Dat is wat ik kan bieden: luisteren, rust geven en het vertrouwen geven dat alles geregeld zal worden en dat ik er voor hen ben.

En dan zijn er de kinderen. Dat blijft het zwaarste. Wanneer je bij die kleintjes kom en de ziekenhuisketting van behandelingen ziet liggen, breekt je hart.

Daarom wandel ik. Voor jou, voor mij, voor allemaal.

Omdat ik weet dat als we allemaal een klein beetje doen, samen grote dingen kunnen bewerkstelligen.

Samen kunnen we en gaan we de strijd tegen kanker aan.

Via Facebook en Instagram houd ik jullie op de hoogte van mijn voorbereidingen en van de tochten die ik ga lopen.

Wil je me sponseren? Scan dan de QR-code.

Alvast heel erg bedankt namens iedereen.